زینک زدایی چیست؟
زینک زدایی شکل خاصی از خوردگی است. بر برنج که آلیاژی از مس و روی است تأثیر می گذارد. این فرآیند به طور انتخابی روی را از فلز جدا می کند. این یک توده مس ضعیف، متخلخل و اسفنجی بر جای می گذارد. این ماده استحکام خود را از دست می دهد و ممکن است شکست بخورد.
مکانیسم الکتروشیمیایی توضیح داده شد
از دیدگاه علمی، این یک مکانیسم خوردگی آلیاژی است. این نوعی خوردگی گالوانیکی بین روی و مس در برنج است. روی، که واکنش پذیرتر است، ترجیحاً حل می شود. آنچه باقی می ماند ساختاری شکننده و غنی از مس- اغلب با رنگ صورتی است.
آستانه خطر بالای-روی
محتوای روی یک عامل اصلی است. یک اتصالات استاندارد برنجی اغلب دارای محتوای روی تقریباً 30-40٪ است. تجزیه و تحلیل علمی نشان می دهد که خطر زینک زدایی از 15 درصد روی شروع می شود. زمانی که میزان روی به 35 درصد یا بیشتر برسد، بسیار شدید می شود. استاندارد "برنج زرد" در این دسته بندی پرخطر قرار می گیرد.
نوع پلاگین در مقابل نوع لایه
دو نوع اصلی از این خوردگی وجود دارد. "نوع دوشاخه" مناطق "اسفنجی" عمیق و موضعی ایجاد می کند. به سرعت نفوذ می کند و در آب خنثی یا قلیایی با محتوای نمک بالا و دمای بالا اتفاق می افتد. "نوع لایه" یک لایه نازک و متخلخل را در سراسر سطح پخش می کند. این امر در آب کمی اسیدی با سطوح کلرید بالا رایج است.
شکست "اسفنج مسی".
نتیجه این روند ویرانگر است. اتصالات از یک قطعه فلزی جامد به یک "مواد مس ضعیف و اسفنجی" تبدیل می شود. دیگر نمی تواند فشار آب را تحمل کند. یک گزارش پزشکی قانونی آن را به عنوان روی توصیف کرده است که "به طور کامل شسته شده ... یک ماتریکس متخلخل را در کل ضخامت دیواره باقی می گذارد". این یک علت شایع نشت ناگهانی است.
شتاب دهنده های شیمیایی: کلر و کلرامین
مواد شیمیایی موجود در آب شهری واکنش را تسریع می کنند. کلر یک تسهیل کننده شناخته شده کلر و کلرامین است. سرعت شسته شدن روی از آلیاژ را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. مناطقی که آب بسیار تصفیه شده دارند، برای برنج استاندارد، مناطق خطر خوردگی- هستند.
فاکتور دما
گرما یک کاتالیزور اصلی است. فرآیند زینک زدایی توسط دماهای بالاتر تا حد زیادی تسهیل می شود. هر چه دمای آب بالاتر باشد، روی سریعتر از آن خارج می شود. به همین دلیل استاندارد استاتصالات لوله برنجیدر خطوط آب گرم خیلی سریعتر از خطوط آب سرد خراب می شود.
عوامل خطر زیست محیطی
شرایط خاص حمله را بدتر می کند. اینها شامل آب راکد یا کم جریان{1}، هوادهی ضعیف و سطوح pH کمی اسیدی یا قلیایی است. رسوبات یا رسوبات نفوذپذیر روی سطح اتصالات مواد خورنده را در برابر فلز به دام می اندازد. این آسیب را به میزان قابل توجهی تسریع می کند.
تشخیص: رنگ صورتی و ترک
تشخیص زودهنگام دشوار اما ممکن است. از نظر بصری، به دنبال تغییر رنگ مایل به قرمز یا صورتی روی سطح باشید. این نشان دهنده مس در معرض پس از شسته شدن روی است. از دست دادن درخشندگی یا ترک های سطحی نیز از علائم هشدار دهنده هستند. با این حال، آسیب داخلی می تواند بدون تغییر خارجی قابل مشاهده شدید باشد.
استاندارد پیشگیری: DZR Brass
راه حل این مشکل برنجی DZR است. DZR مخفف عبارت Dezincification Resistant است. این آلیاژ حاوی مقادیر کمی آرسنیک (0.1%)، قلع یا فسفر است. این افزودنی ها ریزساختار را تثبیت می کنند و به طور فعال از شسته شدن روی جلوگیری می کنند.
مشخصات CW602N / CZ132
رایج ترین مشخصات DZR CW602N (همچنین به عنوان CZ132 شناخته می شود) است. ترکیب اسمی آن تقریباً 62٪ مس، 36٪ روی، 2٪ سرب و 0.1٪ آرسنیک است. افزودن آن 0.1 درصد آرسنیک ناچیز چیزی است که از 36 درصد دیگر روی از حل شدن توسط آب داغ محافظت می کند.
بهترین روش ها برای لوله کش ها
برای هر سیستم آب گرم یا آب تهاجمی، انتخاب دستی کلیدی است. برای سیستم های لوله کشی آب گرم باید اتصالات برنجی DZR را مشخص کنید. برای این مناطق به "برنج زرد" استاندارد تکیه نکنید. به دنبال علامت های "DZR" یا "CW602N" روی محصول باشید. بسیاری از قوانین ساختمانی اکنون به برنج DZR برای کاربردهای آب آشامیدنی نیاز دارند.
نتیجه گیری در مورد زینک زدایی
زینک زدایی عبارت است از تخریب شیمیایی برنج از داخل به بیرون. در جایی که زمانی فلز قوی وجود داشت، یک "اسفنج مسی" شکننده به جا می گذارد. محتوای بالای روی، آب داغ، و مواد شیمیایی تهاجمی مانند کلر باعث ایجاد آن می شود. با استفاده از DZR (CW602N) کاملاً قابل پیشگیری است.اتصالات لوله برنجی. این ارتقاء مواد کوچک تضمین می کند که لوله کشی شما به جای خرابی زودرس، برای چندین دهه دوام خواهد آورد.
