HDPE یک رزین ترموپلاستیک بسیار کریستالی و غیر قطبی است. ظاهر HDPE اصلی سفید شیری است و بخش نازک آن تا حدی شفاف است. پلی اتیلن مقاومت بسیار خوبی در برابر اکثر مواد شیمیایی خانگی و صنعتی دارد و انواع خاصی از مواد شیمیایی مانند اکسید کننده های خورنده (اسید نیتریک غلیظ)، هیدروکربن های معطر (زایلن) و هیدروکربن های هالوژنه (تتراکلرید کربن) باعث خوردگی شیمیایی می شوند. پلیمر غیر رطوبت سنجی است و مقاومت خوبی در برابر بخار آب برای اهداف بسته بندی دارد. HDPE خواص الکتریکی خوبی دارد، به خصوص استحکام دی الکتریک بالای عایق، که آن را برای سیم و کابل بسیار مناسب می کند. نمرات با وزن مولکولی متوسط تا بالا در دمای اتاق یا حتی تا -40 فارنهایت مقاومت بسیار خوبی در برابر ضربه دارند. لوله های HDPE را می توان در طیف گسترده ای از فرآیندهای مختلف از جمله، به عنوان مثال، اکستروژن ورق، اکستروژن فیلم، اکستروژن لوله یا پروفیل، قالب گیری دمشی، قالب گیری تزریقی و قالب گیری چرخشی تولید کرد. گریدهای تولید اکستروژن عموماً دارای شاخص مذاب کمتر از 1 و MWD متوسط تا وسیع هستند. در طول پردازش، MI کم می تواند قدرت مذاب مناسبی را بدست آورد. گریدهای گسترده تر MWD برای اکستروژن مناسب تر هستند زیرا سرعت تولید بالاتر، فشار قالب کمتر و تمایل کمتری به شکستگی ذوب دارند.
