پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) مقاومت خوبی در برابر حرارت و سرما، پایداری شیمیایی خوب، استحکام و چقرمگی بالا، استحکام مکانیکی خوب، خواص دی الکتریک و مقاومت در برابر ترک خوردگی در تنش های محیطی دارد. سختی، استحکام کششی و خزش بهتر از پلی اتیلن با چگالی کم است. مقاومت در برابر سایش، عایق الکتریکی، چقرمگی و مقاومت در برابر سرما بهتر است، اما کمی بدتر از عایق با چگالی کم است. پایداری شیمیایی خوب است، در دمای اتاق در شرایط خاص، در هر حلال آلی نامحلول است، در برابر اسید، قلیایی و نمک های مختلف مقاوم است. این فیلم دارای نفوذپذیری کم به بخار آب و هوا و جذب آب کم است. مقاومت در برابر پیری ضعیف، مقاومت در برابر ترک خوردگی محیطی به خوبی پلی اتیلن با چگالی کم نیست، به ویژه، اکسیداسیون حرارتی عملکرد آن را کاهش می دهد. بنابراین، رزین باید با آنتی اکسیدان ها و جاذب های فرابنفش اضافه شود تا این کمبود بهبود یابد. فیلم پلی اتیلن با چگالی بالا دارای دمای اعوجاج حرارتی پایین تحت تنش است که در هنگام اعمال آن باید به آن توجه کرد.
