امروزه به منظور دستیابی به یک هدف بازاریابی خاص، بازار به ناچار خطرات لوله های آب ppr را عمومی می کند. این از درون واقعا ترسناک به نظر می رسد.
همانطور که همه می دانیم، لوله های آب ppr از پلی پروپیلن کوپلیمر شده تصادفی ساخته شده اند و مولکول های مواد خام نهایی پلی پروپیلن کوپلیمر شده تصادفی کربن و هیدروژن هستند. هر کس کمی در مورد شیمی بداند می داند که کربن و هیدروژن برای بدن انسان بی ضرر هستند، بنابراین بدون تردید می توان گفت که لوله های ppr بی ضرر هستند!
آنچه مضر است این است که در فرآیند استفاده از آب در طول سالیان متمادی ناخالصی های زیادی به لوله ها چسبیده است. این علت اصلی آسیب است. اما این مشکل تنها در لوله های آب ppr نیست، برای لوله هایی با پایداری بالا مانند لوله های مسی نیز ممکن است اتفاق بیفتد! بنابراین با استفاده طولانی مدت از لوله های آب، توصیه می کنیم مصرف کنندگان به طور مرتب لوله های آب را تمیز کنند.
تمام موارد فوق را می توان به یک نکته نسبت داد، یعنی برندهای نامرغوب نمی توانند کیفیت لوله های آب ppr را تضمین کنند! به منظور صرفه جویی در مواد خام و قیمت های پایین تر، تولید کنندگان لوله های ppr پایین اغلب مواد خام پایین تر را بازیافت می کنند و حتی بسیاری از اجزای نامشخص دیگر را مخلوط می کنند و در نتیجه ساختار مولکولی ناپایدار ایجاد می کنند. در استفاده های بعدی، لوله های آب نه تنها مستعد شکستگی و ترکیدگی لوله هستند، بلکه سلامت انسان را نیز تهدید می کنند.
بنابراین، چگونه لوله های آب تحتانی ppr را تشخیص دهیم؟ در واقع وقتی گرم ذوب شود می توان آن را تشخیص داد. در صورت دمای بالا، لوله ppr تحتانی بوی تند تولید می کند! حتی گاهی گاز سیاه هم تولید می شود!
